george benson onthult zeldzame ode aan nat king cole
george benson onthult zeldzame ode aan nat king cole
Het artikel bespreekt de heruitgave van George Benson' album *Inspiration: A Tribute to Nat King Cole*, dat nu uitgebreid en geremasterd is via Candid Records. De grote nieuwigheid is de eerste luistergelegenheid van de opname 'Almost Like Being In Love', een nummer dat tot nu toe onbekend was. Benson interpreteert dit klassieke nummer met een ontspannen charme, begeleid door het Henry Mancini Institute Orchestra en een arrangement van Randy Waldman.
Lieve melomanen, zet de koffie aan en draai het volume maar even op. We hebben het hier vandaag over een moment dat voelt alsof we een tijdreis hebben gemaakt, terug naar de gouden jaren van de soul, maar met een frisse, moderne twist. Als je houdt van de zachte, zijdezachte vocalen die je rillingen over je huid laten lopen, dan moet je oren scherp zijn. George Benson, die man is immers niet voor niets een legende. Hij beweegt zich al meer dan vijftig jaar als een vis in het water tussen jazz, pop en soul. Maar vandaag gaan we dieper in op een specifieke passie van de gitarist en zanger: zijn ultieme bewondering voor Nat King Cole.
Benson heeft een unieke gave. Waar anderen vaak vastlopen in één genre, wisselt hij van stijl alsof het ademhalen is. Maar er was altijd één naam die bovenaan zijn lijstje stond: de 'King' zelf. Die verbondenheid was het hart van zijn album *Inspiration: A Tribute to Nat King Cole* uit 2013. Nu, jaren later, heeft dit meesterwerk een tweede leven gekregen via Candid Records. Het is niet zomaar een heruitgave; het is een geüpgraded editie, remasterd en, wat nog belangrijker is, uitgebreid.
En hier komt het spannende deel. Uit de archieven zijn drie opnames gered die je nog nooit hebt gehoord. Twee daarvan, 'That Sunday, That Summer' en 'Ramblin’ Rose', kwamen al naar buiten in een deluxe editie in 2021. Maar er lag nog één schat in de kluis die tot nu toe onbewoonbaar bleef: 'Almost Like Being In Love'. Dit is de eerste keer dat we deze specifieke versie van Benson mogen beluisteren, en geloof me, het is de moeite waard.
Deze klassieker, geschreven door Lerner en Loewe, is natuurlijk onlosmakelijk verbonden met Cole’s naam. Maar Benson neemt het nummer op zijn eigen manier. Geen overweldigende dramatiek, maar pure, ontspannen charme. Hij wordt begeleid door de Henry Mancini Institute Orchestra, met een arrangement door Randy Waldman dat precies de juiste balans vindt tussen elegantie en soul. Het resultaat is een nummertje dat klinkt alsof het gisteren is opgenomen, toch met die tijdloze glans die alleen Benson kan bieden.
Het is een welkome toevoeging aan een album dat al een liefdevolle ode was aan een van de grootste zangers aller tijden. Voor de puristen en de ontdekkingsreizigers is dit de perfecte kans om de 'King' een keer anders te horen. Dus, waar wacht je op? Laat die naald in de groef vallen en geniet van de magie van George Benson in zijn element. De soul is weer in huis, en het is heerlijk warm.