Luister hier de meeste recente aflevering

Laten we even heel eerlijk zijn: verliefd worden is voor de meesten van ons een soort emotionele achtbaan waar je soms liever niet in stapt. De vlinders in je buik zijn hartstikke leuk, totdat ze veranderen in een knoop van onzekerheid en slapeloze nachten. Onze favoriete indie-soul gentleman Will Preston snapt dit gevoel maar al te goed en heeft deze vibe perfect gevangen in zijn nieuwste track, ‘Falling In Love’. En nee, laat je niet foppen door de titel; dit is geen standaard, zoetsappig liefdesliedje zoals je die dertien in

Stel je voor: het is april 1996. De R&B-charts worden gedomineerd door gepolijste producties en strakke drumcomputers. En dan, uit het niets, is daar een mysterieuze gast uit Brooklyn met een indrukwekkende afro en een visie die de hele industrie zou laten trillen op haar grondvesten. We hebben het natuurlijk over Maxwell en de dag dat hij zijn legendarische debuutalbum ‘Maxwell’s Urban Hang Suite’ dropte. Bij Michelle’s Midnight Melodies kunnen we nog steeds niet uitgepraat raken over de impact van dit moment.\n\nLaten we eerlijk zijn: de R&B van de vroege

Laten we even eerlijk zijn: wie krijgt er geen nostalgische kriebels bij het horen van de naam Joss Stone? Het is inmiddels alweer ruim twintig jaar geleden dat deze Britse soul-diva op blote voeten de wereld veroverde met haar ‘The Soul Sessions’. Ze was toen nog maar een tiener, maar met een stemgeluid dat klonk alsof ze al drie levens aan liefdesverdriet en wijsheid achter de rug had. Nu, in 2024, bewijst Joss dat ze haar ‘soul powers’ absoluut niet verloren is. Ze is namelijk terug met een splinternieuwe track,

Laten we even eerlijk zijn: als we het over de architecten van de soul hebben, dan staan de heren van The O’Jays ergens bovenaan de lijst in een gouden lijstje. We hebben het hier over de absolute G.O.A.T.’s van de Philadelphia Soul. Terwijl de rest van de wereld in 1983 druk bezig was met neonkleuren en vroege synthesizers, besloten Eddie Levert, Walter Williams en Sam Strain dat het tijd was voor een flinke dosis ouderwetse passie. Ze dropten toen het album ‘When Will I See You Again’, en de titeltrack

Herinneren jullie je 2002 nog? Het jaar waarin we massaal wegdroomden bij de zijdezachte klanken van ‘Don’t You Forget It’. Glenn Lewis was de man die ons die ultieme Philly-soul vibe gaf, rechtstreeks vanuit Canada. Hij werd destijds door iedereen bestempeld als de ‘nieuwe Stevie Wonder’ en eerlijk is eerlijk, die vergelijking was meer dan terecht. Maar na zijn hoogtijdagen in de vroege jaren nul werd het akelig stil rondom deze soul-gigant. Natuurlijk, we zagen hem hier en daar nog wel eens opduiken, maar de echte grote releases bleven uit.